Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Kącik poetycki

Szczegóły

Dziękujemy wszystkim uczniom, którzy wzięli udział w konkursie poetyckim „Ukochana niepodległość”. Tematyka wierszy była niełatwa, ale świetnie sobie z nią poradziliście.
Poniżej prezentujemy wiersze naszych wspaniałych, szkolnych „poetów”.
Gratulujemy natchnienia i talentu! 

 

„List do zaborców“

Znalezione obrazy dla zapytania niepodległość

Niepodległość - ważna rzecz,

Wy, zaborcy, pójdźcie precz.

Zabierzcie te kajdanki,

Zsyłki, areszty, łapanki...

Oddajcie nam naszą kulturę,

My o nią walczymy z trudem. 

Język nasz nam zwróćcie,

Do swoich krajów powróćcie.

Przywróćcie nam nasze tradycje,

Tu nie chodzi o żadne petycje,

Chwałę, pięniądze i sławę,

Lecz godność i naszego życia warunków poprawę.

Pragniemy niezależności,

Nie zabierzecie nam naszej polskości.

Dajcie nam się uczyć po polsku,

Nie zamierzamy walczyć w waszym wojsku.

Uszanujcie naszą religię, prawa,

Dla nas to bardzo poważna sprawa.

Wy, macie pieniądze, jedzenie, dom,

Nie zabierajcie nam naszych żon,

Mężów, rodzeństwa, dzieci i matek,

Nie wpychajcie nas do klatek.

Zrujnowaliście naszą Ojczyznę,

Na historii naszego kraju pozostawiliście bliznę.

Kiedyś był piękny, wyniosły, dumny,

Z takim jego wspomnieniem chcemy trafić do trumny.

Przed śmiercią ujrzeć nasz kraj wolny,

My się nie prosiliśmy o żadne wojny,

Nam walczyć nie kazano,

Lecz kiedy nas do niewoli brano,

Dla dobra Ojczyzny i potomków przyszłości,

Nie pozwolimy wam odebrać naszej wolności!

Natalia Grzeczka, kl. 7 b


Znalezione obrazy dla zapytania niepodległość

Przywiązanych ludzi wiele do ojczyzny:

Każdy, gdy jej brak - zapłacze,

Tęsknota razem z nadzieją się zmiesza,

Niepodległości serce zapragnie.

Kiedy już los niby przesądzony

I niby wszystko skreśla wszelkie szanse,

Nikt już nie umie powiedzieć ''na pewno'',

Nikt pewny swoich marzeń nie zaśnie.

Potrzebna nam wolność, potrzebna swoboda,

Ojczyzna, która z życiem się zżyła,

Niezapomniana w sercach i duszach.

Kiedy jej nie ma: trzeba odzyskać.

Szarpie wielu ludzi za sznurki,

Stara się kontrolować cały świat.

Nie pozwolą tradycji pilnować,

Historii swojej właściwie szanować.

Taka sytuacja się staje,

Tak zabierać chcą obyczaje.

Kiedy władza oczy zalepi,

Na ludzi przywiązanie są ślepi.

Rozrywając między siebie kraje,

Nie widzą, jak łamią ich obyczaje,

Albo i widzą, lecz wręcz na siłę

Chcą zatrzeć ślady po tym, co zostaje.

Dlatego tak bardzo ją kochamy,

Choć nie zawsze to dostrzegamy.

Wiwat więc pewnej Niepodległości!

Tyle stracić można z tego, co daje.

Choć z zewnątrz to tylko zmiana na mapie.

To, że niewola jakaś się kończy.

W rzeczywistości to zmiany mentalne,

Szansa na rozwój osobowości.

Czasem, choć państwo niby odrębne,

Komuś bywa poddane, uległe;

Nie ma, jak się rozwinąć i działać.

Musi walczyć o swoje prawa.

Do suwerenności miłość się rozwija,

Kiedy jej najbardziej nam braknie.

Doceńmy więc chwile po tylu upadkach,

Bo kraj bez kochających ludzi przepadnie.

Michalina Piwowaron, kl. VII b

 

Ukochana Niepodległa

Ojczyzno, Ojczyzno wspaniała,

Jesteś twarda jak skała.

Chcę, abyś zawsze tu stała, Ojczyzno czerwono-biała,

jesteś piękna i okazała,

choć niegdyś byłaś pod zabory oddana,

została tylko po tym wielka rana

i ból w sercu jak dziura w kobiercu

Niepodległość odzyskałaś,

Lecz wiele trudności przy tym miałaś.

Kocham Cię i szanuję,

Pod niebiosy Ci winszuję wolność i wierność.

Gdy słyszę hymn Twój, w sercu mym panuje radość

I wiem, że słowa „słabość” na długo nie będzie w Twym słowniku,

A Twoich wzlotów jest bez liku.

Po każdym upadku Ty podnosisz się

I ufasz w wielkość ludzi, którzy tu mieszkają.

Ludzi, którzy Cię tworzą i umacniają.

Zawsze będę przy Tobie,

W zdrowiu i w chorobie.

Ba wartości, które każdy zna

To Bóg, Honor i Ojczyzna.

Michalina Rybus kl. VII a

 

Polska Niepodległa

Moja Polsko Niepodległa

I Ojczyzno ukochana

Ileż razy ma prababcia

Wstała rano niewyspana?

Ileż razy, Polsko miła

Otulałaś losy ludzi?

Ileż razy Ukochana

Pozwalałaś się obudzić?

Ileż razy Polsko moja

Zapomniałaś stare dzieje?

Ileż razy ma Ojczyzno

Dodawałaś w ludziach tchnienie?

Teraz Polsko Niepodległa

Jesteś wielka w oczach świata,

Teraz jesteś ma Ojczyzno

Wyzwolona w oczach brata.

Moja Polsko Niepodległa

Tyleś przeszła starym czasem,

Ma Ojczyzno ukochana

Wybacz braciom złe zamiary.

Moja Polsko, me cudeńko,

Jesteś moim wielkim darem,

Ma Ojczyzno ukochana

Teraz jesteś moim domem.

Ma Ojczyzna ma triumfy,

Docenili ja rodacy,

Mija Polska, moja miłość

Nie chcę innej, ta wystarczy.

Dawid Sudoł, kl. VII c

 

Ojczyzno moja, dumy pełna,

Słowem tętniąca, jesteś piękna.

Na bój krwawy dzielnie stanęliśmy,

Dumnie Twych granic strzegliśmy.

Idąc w ogień śmiertelnych strzałów,

Zjednoczyliśmy w ogniu Polskę całą.

Poległym w walce hołd składamy,

W Twojej obronie dzielne armie mamy.

Więc o przyszłość walczmy wspólnie,

Orzeł Biały nośmy dumnie.

Nie damy zbrukać przelanej krwi,

Wolność i niepodległość niechaj w nas tkwi!

Jan Hanuszkiewicz, kl. VII c

Niepodległa Polska

Nasza Polska, jak już wiecie,

niepodległa była przecie.

Gdy swą wolność utraciła,

łańcuchami ją objęli.

Strach powitał myśli nasze,

lecz odwaga zwyciężyła

i nadzieja powróciła,

siła walki nas okryła.

By odzyskać ją w swe ręce,

walczyliśmy dość zawzięcie.

Mały, duży, stary, młody,

wiek nieważny był dla wojny.

Bitwy, walki i potyczki

to nie tylko historyjki.

Rany, sińce i postrzały

znakiem chwały się stawały.

Mimo bólu partyzanci

bez grymasu wywalczyli

i swą wolność ustalili.

Więc pamiętaj, drogie dziecię,

by bez wstydu iść po świecie,

głosić dumnie żeś Polakiem

i bez wahań walczyć będziesz.

I pamiętaj, mój kochany,

kochaj kraj swój bezgranicznie,

bo ojczyzną był i będzie.

Maja Podrażka  kl. VII a

Moja ojczyzna, mój dom

Gdzie jest moja ojczyzna?

Gdzie jest mój dom?

Tam, gdzie ziemia jest żyzna,

Tam, gdzie przestrzega się norm.

Każde źdźbło trawy,

Każde drzewo i kwiat,

Każdy człowiek prawy,

To jest moja ojczyzna, to jest mój świat.

A ja kim jestem?

Polakiem, który orła lotem ogląda swój kraj

I jest dumny, że Polska to jego mały raj.

                                                                                        Aleksander Dąbrowski kl. VI a

PATRIOCI

Polacy, wierni Polacy,

Którzy bronili, walczyli, ginęli,

Jednak nie poddawali się.

Wiedzieli, ze zginą,

Lecz nie bali się,

Byli do końca!

Służyli ojczyźnie do ostatnich kropel swej krwi.

A my… A my?

Powinniśmy hołd im składać!

Kwiaty na groby przynosić!

Znicz zapalać!

Modlić się za nich!

Tworzyć poezje!

Opowiadać o nich!

Kłaniać się!

I mówić: ,,To prawdziwi Polacy byli!”…

                                                                                              Maria Nowak, kl. VI c

 

,,To, co serce podyktowało …”

Polska, to najpiękniejszy dom na osiedlu Europy.

Mam tu wszystko od matki natury:

cudny chłód bałtycki w upalne lato,

piękne zimą góry,

pyszny chleb, świeże mleko, miód z pasieki.

Po co mam jechać w jakiś kraj daleki?

Kolorowy Łowicz w pobliżu, Łódź, Warszawa,

to też piękna sprawa.

Kraków, miasto królów, wszystkie drogi

na Jasną Górę w razie bólu…

Pan Wokulski na dworcu wszystkich wita.

Tu są Skierniewice, jeśli ktoś pyta!

Najlepsze jabłka sad nam daje,

pan konduktor pyta: jedziesz dalej?

Nie, ja tu zostaję! 

                                                                                                    Amelia Kamińska,  kl. II a  / gim. /

 

,,POLSKA - TO BRZMI DUMNIE’’

Polska to mój dom,

Gdzie są mocne ściany.

Polska to stary gród,

solidnie zbudowany.

Ma historię długą,

Pełną chwały i miłości,

Bo walczyła mężnie

O odzyskanie wolności.

Kiedy jej  nie było

Na mapie Europy,

Nikomu się nie śniło,

Że wróci jej wiek złoty.

Liczne pokolenia

Pracowały na to,

Abyśmy teraz żyli

bezpiecznie i bogato.

Szanujmy naszą Ojczyznę!

Uczmy się mądrze o nią dbać,

By wszyscy zobaczyli,

Jak umiemy Polskę kochać!

                                                                                                                                                                                                                        

 Krzysztof Pachecki, kl. II a /gim./

Nasza wolność

11 listopada

Dzień Niepodległości,

trzeba było czekać 123 lata,

aż skończą się te podłości.

Trzy potężne kruki dziobały naszą ziemię.

Trzeba było walki,

żeby unieść to brzemię.

Pierwsza wojna światowa

przyniosła nam wolność

i odzyskaliśmy 

wreszcie naszą godność.

                                                                                Michał Rybus, kl. VI a

UKOCHANA NIEPODLEGŁOŚĆ

Co mogę zrobić dla Ciebie Polsko?

Przecież niewiele mogę,

Tak krótko żyję

I niewiele potrafię.

Polska milczy i się przygląda,

Patrząc na mnie, uśmiecha się,

Nie rozumiem, dlaczego?

Ale po chwili już wiem!

Ona nie musi nic mówić!

Bo gdy tylko spotkały się nasze spojrzenia,

Gdy tylko Ją dostrzegłem i rozpoznałem,

Zrozumiałem, że nigdy mnie nie opuści

I zawsze będzie ze mną.

A gdy znów poczuję,

Wiatr powiewu Biało- Czerwonej

Będę wiedział, 

Co mam dla Ciebie zrobić, Polsko!

                                                                                                    Julia Węgłowska, kl. 6a

 

,,Ukochana niepodległość”

Niepodległość  - to Orzeł Biały,

Niepodległość – dom wesoły,

Niepodległość – polskie lasy, szkoły,

Niepodległość – piękne  kościoły.

Teraz my możemy bez strachu spać,

Bez strachu się budzić,

Śmiać się i bawić wśród wolnych ludzi,

Wiatr halny i fal szum nas nie nudzi.

Niepodległość – przyszłość nasza,

Niepodległość – honor, męstwo, ciężka praca,

Tym, co zginęli za  ojczyznę,

Hołd wdzięczności młodzież spłaca.

                                                                Maciej Cegiełka, kl. VI d

Wiersz o Niepodległości

Nasza Polska – kraj cudowny,

No bo piękny oraz wolny.

Jednak ledwo sto lat temu,

Niepodległość odzyskała,

A przed wcześniejszymi laty,

Źle się ona przedstawiała.

My dwie wojny przeżyliśmy,

Wiele bitew wygraliśmy,

I w zaborach trzech byliśmy.

Wiele lat spędzonych w strachu,

Siedząc w schronie lub na dachu.

Przez pół wieku ponad,

Każdy się o życie bał.

Taki właśnie był nasz kraj.

Ale teraz Polska niepodległą okrzyknięta.

I choć jest tak mała,

To wiem, że mój kraj,

To najpiękniejsze co mam!

                                                                                                         Julia Andrys,  kl. VII a

   
© ALLROUNDER